« انّما وليّكم اللَّه ورسوله والّذين آمنوا الّذين يقيمون الصّلاة ويؤتون الزّكاة وهم راكعون » « تنها ولى و صاحب اختيار شما خداست و پيامبرش و كسانى كه ايمان آورده‌اند ؛ همان كسانى كه نماز برپا مىدارند و زكات مىدهند و ركوع مىكنند » . نه اين‌كه در حال ركوع زكات مىدهند ، بلكه آن‌ها سه كار جدا از هم انجام مىدهند : هم نماز مىخوانند ، هم زكات مىدهند و هم در مقابل خدا به ركوع مىروند . از اين رو اين آيه شريفه هيچ ارتباطى با قضيهء بخشيدن انگشتر نخواهد داشت . حقيقت آن است كه اگر اين احتمال وارد باشد و احتمال صحيحى هم باشد ، ديگر نمىتوانيم به اين آيه استدلال كنيم ؛ زيرا معروف است كه اگر احتمالى بر خلاف استدلال باشد ، آن استدلال مخدوش خواهد شد و از بين خواهد رفت .